مىداند تمام كارهايش زير نظر است و مورد حساب قرار مىگيرد هرگز يك انسان بىتفاوت و هرزه‌كار و متجاوز نخواهد بود . نقش معاد در تقوا و امانت و امنيّت بر كسى پوشيده نيست . ياد قيامت و مرگ شهوات را از بين مىبرد ، ريشه‌هاى غفلت را مىخشكاند ، قساوت را از انسان دور مىكند و دنيا را در جلوى چشم انسان كوچك مىكند . ميوهء درخت معاد تقوا است و كسى كه تقوا ندارد هنوز معاد در زندگى او جا نگرفته است ؛ لذا پايبند به چيزى نيست و گوش ، چشم ، زبان و اعضاى ديگرش آلوده است . حضرت على عليه السلام در اين حديث مىفرمايند : خوشا به حال كسى كه به ياد معاد باشد به ياد جايگاه عدل ، به ياد زمانى كه پرونده را به دست او مىدهند و مىگويد : اين چه كتابى است كه همه چيز را از كوچك و بزرگ ثبت كرد ، وقتى به ياد معاد افتاد زاد و توشه آن را فراهم مىكند و زاد و توشه هر سفرى متناسب با آن سفر است و زاد و توشه سفر قيامت تقوا است . از خداوند مىخواهيم تقوا را به همه ما عنايت فرمايد . * * *